Kerajaan Madani hari ini jelas gagal mempertahankan Perkara 3(1) Perlembagaan Persekutuan, yang menetapkan bahawa Islam ialah agama bagi Persekutuan. Perkara 3(1) juga menetapkan Malaysia bukan negara sekular.

Kegagalan ini bukan bersifat teknikal atau terpencil, tetapi mencerminkan kelemahan struktur kepimpinan eksekutif, khususnya Menteri yang dipertanggungjawabkan menjaga hal ehwal agama Islam.

Perkara 3(1) bukan hiasan perlembagaan. Ia adalah peruntukan normatif yang mewajibkan tindakan, dasar dan penguatkuasaan selari dengan kedudukan Islam sebagai agama Persekutuan.

Jurisprudens perlembagaan Malaysia sejak sekian lama menolak tanggapan bahawa Perkara 3(1) bersifat upacara atau kosmetik.

Apabila ditafsirkan secara harmoni bersama Perkara 11, Perkara 74 dan Jadual Kesembilan, jelas bahawa Islam menikmati kedudukan istimewa dan dilindungi dalam susunan perlembagaan negara.

Kedudukan ini merangkumi tanggungjawab Negara untuk memelihara dasar awam, moral masyarakat dan keputusan pentadbiran agar tidak menjejaskan kesucian serta peranan Islam dalam kehidupan bermasyarakat.

Aktiviti penternakan babi melibatkan perancangan guna tanah, pengurusan alam sekitar dan, yang paling penting, sensitiviti keagamaan dalam sebuah Persekutuan majoriti Muslim. Menteri dan kerajaan patut tegas membantah aktiviti penternakan babi yang memberi kesan kepada umat islam.

Begitu juga dengan kewujudan kuil Hindu yang dibina tanpa kelulusan undang-undang. Perlembagaan menjamin kebebasan beragama, tetapi bukan kebebasan daripada kedaulatan undang-undang.

Struktur yang tidak mendapat kebenaran sah jelas bercanggah dengan undang-undang perancangan dan mencabar prinsip kesaksamaan di sisi undang-undang.

Promosi serta normalisasi awam gaya hidup LGBT pula mewujudkan ketegangan moral–perlembagaan yang nyata. Walaupun tingkah laku peribadi tertakluk kepada ruang undang-undang tertentu, advokasi terbuka dan pengiktirafan institusi bercanggah dengan moraliti perlembagaan negara, enakmen Syariah negeri dan peruntukan undang-undang jenayah sedia ada.

Perkara 3(1), apabila dibaca secara menyeluruh, tidak mewajibkan Negara bersikap neutral nilai dalam isu yang melibatkan moral awam dan kedudukan Islam.

Apabila Kerajaan memilih untuk berdiam diri, tidak bertindak, melengah atau mengelak, ia bukan neutraliti tetapi ia adalah pengkhianatan amanah perlembagaan.

Kegagalan untuk bertindak bukan pendekatan neutral tetapi satu pengabaian. Isu ladang babi gergasi yang beroperasi di kawasan sensitif umat Islam dibiarkan berlarutan tanpa pendirian tegas dan dasar yang jelas.

Isu kuil Hindu yang dibina tanpa kelulusan undang-undang pula ditangani secara selektif dan ragu-ragu. Pada masa yang sama, normalisasi dan advokasi awam gaya hidup LGBT terus berlaku tanpa sempadan moral dan perlembagaan yang jelas daripada Kerajaan.

Semua ini berlaku di bawah pemerintahan Kerajaan Madani, yang kononnya menjunjung nilai keterangkuman dan keadilan, tetapi gagal memahami bahawa Perlembagaan bukan dokumen relativistik.

Ia menetapkan hierarki nilai, dan Islam berada pada kedudukan perlembagaan yang jelas.

Peruntukan Perkara 3(1) dibaca bersama Perkara 4(1) menegaskan bahawa Perlembagaan ialah undang-undang tertinggi Persekutuan dan sebarang undang-undang atau tindakan eksekutif yang tidak selaras dengannya adalah tidak sah setakat ketidakselarasan itu.

Menteri Hal Ehwal Agama, Jabatan Perdana Menteri dan Perdana Menteri YAB Dato Seri Amar Ibrahim tidak boleh bersembunyi di sebalik retorik, tidak boleh bersembunyi di sebalik slogan ‘keharmonian’ dan ‘kesederhanaan’ sambil mengabaikan kewajipan perlembagaan.

Keharmonian tanpa prinsip ialah kepalsuan. Kesederhanaan tanpa keberanian ialah kelemahan.

Tugas Menteri Agama bukan sekadar merasmikan majlis atau mengeluarkan kenyataan selamat, tetapi memimpin dasar, menyelaras penguatkuasaan dan mempertahankan kedudukan Islam secara berlandaskan undang-undang.

Keengganan berbuat demikian adalah bukti kegagalan kepimpinan.

Ini bukan soal kebencian, ini soal kedaulatan perlembagaan. Rakyat tidak menuntut penindasan, diskriminasi atau tindakan di luar undang-undang.

Rakyat menuntut penguatkuasaan undang-undang yang konsisten, kesetiaan mutlak kepada Perlembagaan Persekutuan, dan kejelasan moral yang berpaksikan undang-undang tertinggi negara.

Kebebasan beragama tidak pernah bermaksud kebebasan melanggar undang-undang. Pluralisme tidak bermaksud mengorbankan Perkara 3(1). Toleransi tidak boleh dijadikan alasan untuk melemahkan agama Persekutuan.

Kerajaan Madani Telah Gagal!

Hakikat yang jelas, Kerajaan Madani telah gagal mempertahankan agama Persekutuan.

Kegagalan ini bukan berpunca daripada kekangan undang-undang, tetapi daripada ketiadaan keberanian politik dan kejelasan perlembagaan.

Jika Kerajaan tidak sanggup atau tidak berani mempertahankan Perlembagaan, maka Kerajaan itu telah hilang legitimasi moral untuk terus memerintah.

Islam sebagai agama Persekutuan tidak boleh dipertahankan dengan keheningan, kompromi berlebihan atau ketakutan politik.

Ia hanya boleh dipertahankan melalui tindakan yang tegas, sah dan berprinsip.

Segala yang kurang daripada itu bukan kesederhanaan tetapi pengabaian dan pengkhianatan amanah perlembagaan.

Dr Armin Baniaz Pahamin, Setiausaha Agung Sekretariat Tanahair

Artikel ini merupakan pendapat peribadi penulis semata-mata dan tidak semestinya mewakili malayadaily.com